Live is Live opent met een bloedhete, maar onvergetelijke festivaldag
Soms zijn er festivaldagen die je maanden later nog haarfijn kunt navertellen, omdat alle puzzelstukjes op een bijzondere manier samenkwamen. De openingsdag van Live is Live in het Antwerpse Middenvijver Park was zo'n dag. Een dag waarop de temperatuur nog steeds tropische waarden overstegen, waarop duizenden bezoekers voortdurend op zoek gingen naar schaduw, water en verkoeling, maar vooral een dag waarop muziek centraal stond met Robbie Williams als ongeëvenaarde afsluiter.
Hans Puik - 27/06/26
Al bij aankomst op Linkeroever hing er iets bijzonders in de lucht. Het was nog voor de middag en de warmte drukte al stevig op de schouders van de eerste bezoekers. De groene omgeving van het Middenvijver Park bleek meteen een van de grootste troeven van het festival. Waar veel evenementen op een kale vlakte of grote parkeerplaats plaatsvinden, bood Live is Live vanaf het eerste moment een gevoel van rust. De bomen rond het terrein vormden natuurlijke schaduwplekken en de speciaal voorziene rustzones zaten al vroeg goed vol.
Overal zag je mensen hun herbruikbare drinkflessen vullen aan de gratis waterpunten. Mistkanonnen verspreidden fijne nevels over het terrein en zorgden geregeld voor spontane geluksmomentjes wanneer festivalgangers zich lachend onder de verkoelende waterdruppels verzamelden. De organisatie had duidelijk haar huiswerk gedan. De aangekondigde hittevoorzieningen waren geen loze beloftes gebleken, maar een absolute noodzaak. In tegenstelling tot Concert at Sea (waar al vroeg op de dag bezoekers te maken kregen met een blikseminslag) bleef het bij Live is Live rustig op weergebied.
Wat meteen opviel was hoe anders de sfeer was dan op veel grote festivals. Niemand moest zich haasten naar een volgend podium. Niemand stond voortdurend een timetable te vergelijken. Eén podium, ruime wissels tussen de optredens en een ontspannen publiek. Het concept van Live is Live kwam vanaf de eerste minuut volledig tot zijn recht.
Een warme start met Cleymans & Van Geel
Kort na de middag mochten Cleymans & Van Geel de festivaldag openen. Het duo kreeg meteen een dankbare taak voorgeschoteld: een terrein opwarmen dat eigenlijk al bloedheet was. Hun Nederlandstalige popliedjes zorgden echter onmiddellijk voor een gezellige sfeer. Veel bezoekers waren al vroeg aanwezig en zongen enthousiast mee. In Nederland is dit duo nog minder bekend, maar in Vlaanderen is dat wel anders.
De luchtigheid van hun repertoire paste perfect bij het vroege tijdslot. Terwijl de zon genadeloos bleef branden, zorgde het duo voor een ontspannen begin van de dag.
Davina Michelle bewijst haar klasse
Daarna was het de beurt aan Davina Michelle. Meteen werd duidelijk waarom zij al jaren tot de sterkste Nederlandse livezangeressen behoort. Haar stem sneed moeiteloos door de warme lucht heen.
Waar het publiek tijdens het eerste optreden nog voorzichtig bleef, ontstond hier echte festivalenergie. Vooral haar vocale kracht maakte indruk. Zelfs achteraan op het terrein hoorde je mensen verbaasd reageren op de zuiverheid van haar stem.
Ondanks de hitte bleef haar optreden energiek en strak. Ze leek geen moment last te hebben van de omstandigheden die voor veel bezoekers toch behoorlijk zwaar waren.
Ozark Henry brengt rust
Na twee eerder uitbundige sets bracht Ozark Henry een compleet andere sfeer naar het terrein. Zijn muziek werkte bijna meditatief in de warme namiddag.
Terwijl veel bezoekers de schaduw van de bomen opzochten, vulden zijn elektronische klanken en melancholische songs het park. Het was een optreden dat misschien minder uitbundige reacties losmaakte, maar des te meer waardering kreeg van het aandachtige publiek.
De rust die Live is Live wil uitstralen werd tijdens deze set misschien wel het best zichtbaar. Niemand hoefde ergens heen. Iedereen kon simpelweg luisteren.
Bart Peeters steelt de show
Halverwege de namiddag kwam een groot hoogtepunt van de openingsdag van Live is Live. Bart Peeters & De Ideale Mannen veranderden het festivalterrein in één grote feestweide.
Vanaf de eerste noten was het raak. Jong, oud, Vlamingen, Nederlanders: iedereen leek de teksten te kennen. Brood voor morgenvroeg, Heist aan Zee, Tot je weer van me houdt, om maar eens enkele 'klassiekers te noemen'. Bart Peeters bewees opnieuw waarom hij tot de beste entertainers van België behoort.
Zijn enthousiasme werkte aanstekelijk. Waar bezoekers eerder nog beschutting zochten tegen de zon, stond nu een groot deel van het terrein te dansen. Zelfs de temperatuur leek even vergeten.
De combinatie van muzikaliteit, humor en vakmanschap zorgde voor een van de meest memorabele optredens van de dag.
Suzan & Freek
Toen Suzan & Freek het podium betraden, hing er een bijzonder warme sfeer over het terrein, en dan niet alleen maar letterlijk. Het duo bracht precies wat het publiek verwachtte: herkenbare liedjes, veel samenzang en een oprechte connectie met de aanwezigen. Overal zag je koppels meezingen en elkaar vasthouden. Hun boodschap om in het hier en nu te leven, sloot perfect aan bij wat op het Middenvijver Park de hele dag voelbaar was: genieten van het moment, samen. Toen het pedaal van de piano niet goed bleek te werken, moest het liedje 'Lichtje branden' even worden uitgesteld. Maar al snel wist de crew dat probleem te verhelpen. De eenvoud van hun muziek bleek op een festival als dit juist een enorme kracht. Geen spektakel nodig, geen vuurwerk. Alleen sterke liedjes en een publiek dat elk woord kende. En gelukkig kon zelfs een kapotte auto niet voorkomen dat het duo het festivalterrein bereikte.
Sugababes zorgen voor een nostalgische explosie
De overgang naar de Sugababes bracht een compleet andere energie. Plots leek het alsof de jaren 2000 terugkeerden naar Antwerpen.
Veel dertigers en veertigers beleefden even hun jeugd opnieuw. Opvallend hoeveel nummers van dit bekende drietal van weleer zijn blijven hangen. Natuurlijk de afsluiter 'About You Now', maar ook hits als 'Push the Button', 'Freak Like Me' en 'Round Round'. De groep bewees dat hun nummers de tand des tijds moeiteloos hebben doorstaan. De connectie met het publiek was er naar mijn idee niet helemaal, maar een stukje nostalgie was het zeker.
Robbie Williams bewijst waarom hij een wereldster blijft
En toen werd het donker. Of beter gezegd: zo donker als het op een warme juninacht in Antwerpen kan worden. Vanaf het moment dat Robbie Williams het podium betrad, voelde je dat de dag naar zijn climax werkte. Een kleine twee uur had hij het publiek volledig in zijn greep. 'Let me entertain you', met dat nummer trapte hij af. 'The king of entertainment', zo noemde de zanger, die naar mijn smaak iets teveel 'f#cking' zei, zichzelf aan het begin van zijn show. Aan charisma natuurlijk geen gebrek. De Britse entertainer had een podium vol danseressen, backing vocals en muzikanten meegenomen, het stimuleerde het showeffect.
Robbie Williams schakelde moeiteloos tussen humor, zelfspot, ontroering en pure stadionenergie. Tienduizenden mensen zongen woord voor woord mee met klassiekers als Angels, Feel en Rock DJ. Wat zijn optreden zo bijzonder maakte, was dat het nooit aanvoelde als een routineklus. Ondanks zijn indrukwekkende carrière bleef hij voortdurend contact zoeken met het publiek. Hij maakte grapjes, vertelde verhalen en liet het terrein meermaals uitbarsten in luid gezang. Speciaal voor Eefke op de eerste rij zong hij 'She's the one' en Frank Sinatra's My Way droeg hij op aan zijn vader, tevens zijn grootste fan. Tijdens slotnummer Angels ontstond het meest magische moment van de dag. Telefoons gingen de lucht in, duizenden stemmen smolten samen en even leek heel het Middenvijver Park stil te staan. Het was zo'n moment waarvoor festivals bestaan.
Conclusie
De eerste dag van Live is Live bewees waarom dit festival een unieke plaats inneemt binnen het Belgische festivallandschap. Terwijl veel evenementen inzetten op drukte, snelheid en overdaad, kiest Live is Live bewust voor rust, ruimte en volledige concertbelevingen.
De hitte vormde zonder twijfel een uitdaging, maar dankzij de uitgebreide maatregelen bleef het festival comfortabel en aangenaam. De waterpunten, schaduwzones, mistinstallaties en groene omgeving maakten een groot verschil.
Muzikaal was de openingsdag bijzonder sterk opgebouwd. Van de gezellige opener van Cleymans & Van Geel tot de indrukwekkende finale van Robbie Williams klopte het plaatje volledig. Elke artiest kreeg voldoende tijd om een volwaardige show neer te zetten en precies dat maakt Live is Live anders.
Toen na middernacht de laatste bezoekers richting tram, shuttlebus of fietsparking wandelden, overheerste één gevoel: dit was geen gewone festivaldag geweest. Dit was een dag waarop muziek opnieuw de hoofdrol speelde. En dat is misschien wel de grootste verdienste van Live is Live. Nog twee dagen te gaan met Nick Cave & The Bad Seeds en Iron Maiden als headliners. En gelukkig ook iets meer behapbare temperaturen.